Brunei
Brunei (pełna oficjalna nazwa: Państwo Brunei, Siedziba Pokoju) to państwo leżące Azji Południowo-Wschodniej, na północnym wybrzeżu wyspy Borneo. Poza linią brzegową stykającą się z Morzem Południowochińskim, Brunei jest otoczone całkowicie przez największy malezyjski stan – Sarawak.
Brunei | Meczet Meczet sułtana Omara Ali Saifuddina w Bandar Seri Begawan (by trodel)
Co więcej, kraj ten składa się de facto z dwóch rozłącznych obszarów, przedzielonych aż do wybrzeża przez dystrykt Limbang należący do Malezji.
Brunei położone jest na terenie nizinnym, mającym charakter płaskiej równiny. Jedynie na południu kraju rozciągają się góry, tam też znajduje się najwyższy szczyt kraju o nazwie Pagonprick (1850 m n. p. m.). Wybrzeże Brunei jest w większości piaszczyste, jedynie na wschodzie rozciągają się bagna. Cechą charakterystyczną ukształtowania terenu jest występowanie wielu krótkich rzek.
Historia Brunei przed przybyciem na Borneo ekspedycji Magellana tonie w gąszczu wyobrażeń i spekulacji, opartych głównie na źródłach chińskich i lokalnych legendach. Pierwszym praprzodkiem dzisiejszego Brunei jest wg historyków państwo Vijayapura, które istniało prawdopodobnie w VII wieku w północno-zachodniej części Borneo i podlegało najprawdopodobniej cesarstwu Srivijaya z Sumatry. Innym potencjalnym przodkiem jest kraj Po-ni, który już w X wieku pozostawał w kontakcie z Chinami (kontakt ten urwał się dopiero w roku 1424, kiedy cesarz Hongxi z Dynastii Ming zarzucił chiński program morski).
W połowie XV wieku Po-ni nawiązało kontakty z muzułmańskim Królestwem Malakki, przez co wkrótce przeszło na islam. Zapoczątkowana została wówczas dynastia sułtanów, która rządzi w Brunei po dziś dzień. Od samego początku było to państwo wielokulturowe – według tradycji w żyłach drugiego sułtana płynęła krew chińska, a trzeciego – arabska. Po podboju Malakki przez Portugalczyków w roku 1511, Brunei zaczęło kontrolować handel w swoim regionie, co znacznie przyczyniło się do rozwoju kraju. Rozwinęła się talassokracja, czyli forma rządów oparta na kontroli handlu, a nie ziemi. Okres rządów piątego sułtana (1485–1521) określany jest w historii sułtanatu jako „złoty wiek”. To pod koniec jego panowania nastąpił pierwszy kontakt z Europejczykami, kiedy to w roku 1521 do Brunei zawitała ekspedycja Magellana. Według relacji nawigatora wyprawy, Antonio Pigafetty, kraj i jego mieszkańcy odznaczali się niesamowitym przepychem.
Stosunki Brunei z państwami europejskimi układały się bardzo różnie. Portugalczycy byli bardziej nastawieni na dominację handlową w regionie, Hiszpan z kolei interesował wyłącznie podbój nowych ziem (udało im się nawet na krótko podbić sułtanat, z którego jednak dość szybko zostali wyparci). W roku 1888 Brunei zostało protektoratem brytyjskim, de facto stając się tym samym częścią ogromnego imperium kolonialnego korony brytyjskiej. W latach 1941-45 sułtanat znalazł się pod okupacją Japonii. Od roku 1959 (nowa konstytucja Brunei) państwo dążyło do pełnej samodzielności politycznej. 1 stycznia 1984 roku Brunei stało się w pełni niepodległym państwem, związanym z Wielką Brytanią jedynie traktatem o wzajemnej przyjaźni i współpracy.
Brunei | W Brunei zobaczymy jedne z najpiękniejszych zachodów słońca (by gotoh )
Klimat Brunei jest równikowy, wilgotny. Okres od listopada do marca charakteryzuje się dużymi opadami deszczu. Trzy czwarte powierzchni kraju porastają lasy równikowe. Wybrzeże zajmują liczne zarośla mangrowe. W Brunei występuje wiele gatunków ptaków i małp, charakterystycznych dla całej wyspy Borneo.
Sułtanat Brunei nie należy do popularnych miejsc wycieczek w rejonie Azji Południowo-Wschodniej. Niemniej jednak jest to kraj ze wszech miar warty odwiedzenia. Na szczególną uwagę zasługuje niespotykane w tym rejonie połączenie nowoczesności i bogactwa z tradycjami historycznymi i kulturalnymi. W stolicy kraju, Bandar Seri Begawan (zwanym także Starożytnym Miastem), obok nowoczesnych budowli godnych XXI wieku możemy spotkać wiele miejsc naznaczonych kulturą islamską – z największym dalekowschodnim meczetem na czele.