Laos
Zainteresowani spotkaniem jednej z największych słodkowodnych ryb na świecie zwanej paa beuk, (do 3 m długości i wadze sięgającej do 300 kg), powinni wybrać się w kwietniu lub maju do Laosu.
Laos | Wientian (by blueberries )
Właśnie tam, w Mekongu, największej rzece w państwie Laotańczyków rybka ta sobie żyje. Dolina rzeczna jest niezwykle żyzna i przyciągnęła większą część społeczeństwa. Tam powstały największe miasta w kraju. Państwo założył w połowie XIV wieku n.e. Fa Ngum i nazwał je Lang Chang, czyli Królestwo milionów słoni. Dziś słoń jest w Laosie nieocenionym pomocnikiem przy ciężkiej pracy w dżungli, a ze względu na bardzo słabo rozwiniętą infrastrukturę drogową wynikającą z górzystego charakteru kraju, jest także częstym środkiem transportu. Laotańczycy kochają słonie, co więcej, wizerunek trzech białych słoni widniał na poprzedniej fladze Laosu.
Państwo Laotańczyków leży na Półwyspie Indochińskim w Azji Południowo-Wschodniej i graniczy z Tajlandią, Wietnamem, Kambodżą, Chinami oraz Birmą.
Historia Laosu miała burzliwy przebieg. Po śmierci założyciela, królestwo straciło niepodległość na ponad 600 lat. Kraj nawiedzały liczne wojny domowe, był kolonią Francji. Po odzyskaniu niepodległości w 1953 r., sytuacja w państwie nie uległa zmianie: trwały walki na tle politycznym, wojna domowa, sytuacja gospodarcza uległa pogorszeniu. W 1991 r. wobec krytycznego stanu gospodarczego postanowiono przeprowadzić reformy z legalizacją prywatnych przedsiębiorstw i ożywieniem inwestycji zagranicznych na czele.
Zmieniła się sytuacja turystyki. Do 1988 r. obcokrajowcy mogli zwiedzać jedynie Wientian i Luang Prabang. Dziś, mogą zajrzeć w każdy zakątek kraju, przejść przez Mekong wybudowanym w 1994 r. mostem. Laos jest fascynujący. Podziw i zachwyt wzbudzają miejsca historyczne, takie jak pagody w Luang Prabang i Świątynia Gór w Champassac z X-XI wieku oraz urocza stolica z That Luang i pagodą Phya Vat. Jednak największym bogactwem i atrakcją Laosu są zapierające dech w piersiach górzysto-równinne i nizinne krajobrazy.
Laos | Krajobrazy Mekongu (by dalbera )
W północnej części kraju znajdują się pocięte licznymi rzekami pasma górskie z najwyższym szczytem Phu Bia o wysokości 2820 m n.p.m. Na wschodzie, wzdłuż granicy z Wietnamem ciągną się góry Annamskie otoczone płaskowyżem Bolowen. Znaczną część powierzchni Laosu zajmują wyżyny m.in. Wyżyna Sieng Khuang. Tereny nizinne spotkamy na południowym zachodzie oraz w dolinie Mekongu, a ich malowniczość tworzą egzotyczne lasy monsunowe z drzewem tekowym, sandałowym, hebanowym, palisandrowym oraz drzewem chlebowym i bananowcem. Tereny wyżynne porasta roślinność sawannowa, a górskie lasy dębowe z drzewem laurowym.
Ogromną zaletą Laosu jest wspaniała pogoda. Laos leży w strefie klimatu zwrotnikowego monsunowego ze średnimi temperaturami w styczniu od +14°C do +22°C, w lipcu od +25°C do +32°C. W górach jest nieco chłodniej i wilgotniej, opady wynoszą do 3000 mm rocznie, a na terenach nizinnych ok. 1000 mm rocznie.